Wisselend succes in Münster

Deze tijd van het jaar is ontzettend druk met toernooien, met soms wel 2 verschillende toernooien per weekend voor sommige mensen. Op 21/22 februari was er zowel het ‘Internationales Turnier’ in Münster, op floret, als de 17de ‘Crocodil of Kenten’ in, uiteraard, Kenten, op sabel.

Samuel vertrok vol goede moed naar Kenten, maar zijn inspanningen werden niet beloond met resultaat. Ondanks een enkele winstpartij werd hij na de voorrondes niet gepromoveerd en was de dag weer voorbij. Andrea had eenzelfde ervaring in Münster: in de voorronde wist ze geen partij te winnen en daarna werd ze niet gepromoveerd naar de eliminatieronde. Gedeelde smart is halve smart.

Michiel wist nog een aardige voorronde bij de senioren te schermen. Als 18de op het tableau moest hij tegen een iets hoger geplaatste Duitser schermen. Dat ging lang gelijk op, maar uiteindelijk trok de Duitser aan het langste eind. Geen punten, wel een prima resultaat op zich.

Remco deed 2 dagen mee in Münster. Op zaterdag schermde hij bij de U17 een middelmatige voorronde. Als buitenlander ben je sowieso ongeplaatst, dus is de voorronde een beetje een gok. Als 18de moest hij tegen de als 15de geplaatste Emil Johan Boermans, die hij met een nette 15 – 9 wist te winnen. Daarna kwam de als 2de geplaatste linkshandige Finn-Pepe Hanitsch aan bod. Remco had al tegen hem geschermd in de voorronde en daar waren zeker opties. De partij starte ook goed in het voordeel van Remco, die de voorsprong tot 11 punten prima vast wist te houden. Helaas leek toen de vermoeidheid en materiaalpech op te spelen en verliest hij van de uiteindelijke toernooiwinnaar. Daar had met een betere voorronde meer in het vat gezeten dan een 16de plek.

Op zondag was het tijd voor de U20. De junioren zijn nog een tandje sterker en groter, alhoewel Remco geen kleintje is. Remco schermde weer een matige voorronde en kwam met 2 winstpartijen als 13de op het tableau terecht. Zijn partij tegen de nummer 4 Noah Schumacher kwam lekker op gang en dat had zomaar winst kunnen zijn, maar ook hier trok Remco uiteindelijk aan het kortste einde. Op de weg naar huis viel hij snel in slaap: zo’n voorjaarsvakantie afsluiten met 2 toernooien waar je om 5u ’s ochtends voor op moet staan hakt er toch wel in.